Jawel, jawel. Ik
héb gelezen in de maand augustus. Maar door de drukte bij de start van het
nieuwe schooljaar – waarover later meer, beloofd! – kwam ik er nog niet aan toe
om een overzichtje te maken. Bij deze:

Bidden wij voor Owen Meany | John
Irving | ***** | Mijn vierde Irving ondertussen, en de beste tot nu toe. Dat
Irving een meesterverteller is wist ik al langer. Maar in deze roman combineert
hij zijn indrukwekkende vertelling bovendien met een bijtend inzicht in de
Amerikaanse politiek. Daarnaast is het verhaal ook gewoon onvoorstelbaar goed:
het einde heeft mij tot tranen toe bewogen. Dat was niet alleen door het
beklijvende en ontroerende verhaal, maar minstens evenzeer door de pure
schoonheid van de constructie. Alle details en kleinere verhaallijnen die
Irving in deze indrukwekkende 618 pagina’s uitzet, komen perfect bij elkaar in
een schitterende apotheose.

Mr Gwyn | Alessandro Baricco | ***** | Het
overkwam me nog niet eerder dat ik in één maand tijd twee boeken las die vijf
sterren verdienden. Maar hé. Een mens mag ook al eens geluk hebben.
Mr. Gwyn is een
heerlijk boek over een auteur die op het toppunt van zijn carrière beslist om geen
boeken meer te schrijven. Wat aanvankelijk een opluchting leek, blijkt na
verloop van tijd toch moeilijk vol te houden. Mr. Gwyn mist namelijk de fysieke
handeling van het schrijven, en wil uiteindelijk kopiist worden. Hij zal
echter niet zomaar teksten kopiëren, maar mensen ‘overschrijven’.

De Barbaren | Alessandro Baricco | **** | Non fictie. Gelezen van de
weeromstuit, eigenlijk, omdat ik zo onder de indruk was van Mr. Gwyn. Hoewel non
fictie niet echt mijn ding is, heb ik erg genoten van dit boek, waarin Baricco de
teloorgang van onze beschaving onder de loep neemt. Niet meteen een boek dat
goed te combineren valt met zon en zee, want je moet er wel enigszins je
verstand bij houden. Desalniettemin een aanrader (en een eyeopener, zowel voor wijnliefhebbers als voetbalsupporters)!

Stoner | John Williams | **** | Eerlijk
gezegd had ik schrik voor dit boek, gezien de hype die er momenteel rond
heerst. Het bleek niet nodig. Stoner is een pracht van een roman, met een sterk
en hartverscheurend personage. Een traag boek, waarin weinig grootse zaken gebeuren,
en dus in die zin een tegenhanger van Irving. Een boek dat het verdient om
traag gelezen te worden.

Vele hemels boven de zevende | Griet Op
de Beeck | *** | Een mooi debuut in een geheel eigen stijl. Vijf verschillende
personages zijn door familie- of andere banden met elkaar verbonden, en komen
elk op beurt aan het woord. Het levert een geschakeerd beeld op van het verhaal
aan de hand van flarden uit mensenlevens, maar helaas zijn niet alle stemmen
even sterk uitgewerkt. Het einde is net iets te voorspelbaar.

Boven is het stil | Gerbrand Bakker |
**** | Vrolijk word je er niet van, van dit verhaal over een boer tegen wil en
dank, die met zijn verleden (en tegelijkertijd met zijn oude, zieke vader)
afrekent. Maar goede literatuur is het heel zeker wel.