Blog Image

Tine Mortier - Zoeper!

Voorleesdinges op de Boekenbeurs!

Lezingen Posted on Tue, October 15, 2013 18:28:10

Donderdag 31 oktober, om 14u30: griezelen met Bas en Babien!



Want schrijven is ook een beetje tekenen

Workshops Posted on Sun, October 06, 2013 20:22:41

Wie het Gentse stadsgebeuren een beetje volgt, weet dat het dit weekend The Big Draw was – een evenement om zoveel mogelijk mensen aan het tekenen te krijgen.
(En dat lijkt wondergoed gelukt te zijn, getuige deze foto die ik maakte in de inkomhal van het SMAK.)

Er waren meer dan 100 activiteiten in de Gentse binnenstad, waaronder ook twee workshops van mij.
Nu weet u ongetwijfeld dat ik een mens van het schrijven ben, en niet zo van het tekenen. De vraag naar een tekening, een schets of ‘iets anders moois’ in een poëzie-album op de Boekenbeurs heeft al menig kind met tranen in de ogen van mijn signeertafel doen wegrennen. Dat is althans wat sommige collega’s beweren. (Met name een welbepaalde illustrator, maar ik noem geen namen!)

Enfin.
Als je door het SMAK gevraagd wordt, dan zeg je niet zomaar neen. Ik gaf dus met bijzonder veel plezier een workshop ‘Verhalen verzinnen bij tekeningen’.
Er kwamen beeld- en andere verhalen, gedichten en zelfs een enkele filosofische tekst. Het ging over onzichtbare keizers, verliefde duiven, hamburgertaarten, jagers met skistokken die gespiest op een barbecue terecht kwamen, onthoofde engelen en 125-jarige mannen met vreemde ziektes.
Het was een fantastische dag, vol spannende, enge, grappige en ontroerende verhalen. Het was een fantastische dag, vol heel bijzondere kinderen.
Dank daarvoor.



Gelezen in de maand augustus

Uitgelezen Posted on Sun, September 15, 2013 16:52:29

Jawel, jawel. Ik
héb gelezen in de maand augustus. Maar door de drukte bij de start van het
nieuwe schooljaar – waarover later meer, beloofd! – kwam ik er nog niet aan toe
om een overzichtje te maken. Bij deze:

Bidden wij voor Owen Meany | John
Irving | ***** | Mijn vierde Irving ondertussen, en de beste tot nu toe. Dat
Irving een meesterverteller is wist ik al langer. Maar in deze roman combineert
hij zijn indrukwekkende vertelling bovendien met een bijtend inzicht in de
Amerikaanse politiek. Daarnaast is het verhaal ook gewoon onvoorstelbaar goed:
het einde heeft mij tot tranen toe bewogen. Dat was niet alleen door het
beklijvende en ontroerende verhaal, maar minstens evenzeer door de pure
schoonheid van de constructie. Alle details en kleinere verhaallijnen die
Irving in deze indrukwekkende 618 pagina’s uitzet, komen perfect bij elkaar in
een schitterende apotheose.

Mr Gwyn | Alessandro Baricco | ***** | Het
overkwam me nog niet eerder dat ik in één maand tijd twee boeken las die vijf
sterren verdienden. Maar hé. Een mens mag ook al eens geluk hebben.
Mr. Gwyn is een
heerlijk boek over een auteur die op het toppunt van zijn carrière beslist om geen
boeken meer te schrijven. Wat aanvankelijk een opluchting leek, blijkt na
verloop van tijd toch moeilijk vol te houden. Mr. Gwyn mist namelijk de fysieke
handeling van het schrijven, en wil uiteindelijk kopiist worden. Hij zal
echter niet zomaar teksten kopiëren, maar mensen ‘overschrijven’.

De Barbaren | Alessandro Baricco | **** | Non fictie. Gelezen van de
weeromstuit, eigenlijk, omdat ik zo onder de indruk was van Mr. Gwyn. Hoewel non
fictie niet echt mijn ding is, heb ik erg genoten van dit boek, waarin Baricco de
teloorgang van onze beschaving onder de loep neemt. Niet meteen een boek dat
goed te combineren valt met zon en zee, want je moet er wel enigszins je
verstand bij houden. Desalniettemin een aanrader (en een eyeopener, zowel voor wijnliefhebbers als voetbalsupporters)!

Stoner | John Williams | **** | Eerlijk
gezegd had ik schrik voor dit boek, gezien de hype die er momenteel rond
heerst. Het bleek niet nodig. Stoner is een pracht van een roman, met een sterk
en hartverscheurend personage. Een traag boek, waarin weinig grootse zaken gebeuren,
en dus in die zin een tegenhanger van Irving. Een boek dat het verdient om
traag gelezen te worden.

Vele hemels boven de zevende | Griet Op
de Beeck | *** | Een mooi debuut in een geheel eigen stijl. Vijf verschillende
personages zijn door familie- of andere banden met elkaar verbonden, en komen
elk op beurt aan het woord. Het levert een geschakeerd beeld op van het verhaal
aan de hand van flarden uit mensenlevens, maar helaas zijn niet alle stemmen
even sterk uitgewerkt. Het einde is net iets te voorspelbaar.

Boven is het stil | Gerbrand Bakker |
**** | Vrolijk word je er niet van, van dit verhaal over een boer tegen wil en
dank, die met zijn verleden (en tegelijkertijd met zijn oude, zieke vader)
afrekent. Maar goede literatuur is het heel zeker wel.



Date

Andere dinges Posted on Sat, August 24, 2013 14:52:15

Ik deed gisteren van Boekendate.

Normaal gezien ben ik niet zo’n dating-mens: ik ga sowieso weinig uit, heb een vaste Echtgenoot en afspraakjes met (bijna) onbekende mensen vind ik ronduit eng. Ik kan het hele gedoe dan ook gelukkig zo veel mogelijk vermijden. Maar gisteren maakte ik graag een uitzondering op die regel.

De uitnodiging kwam van Leentje, een bijzonder fijne madam, aan wie ik ooit schrijfles mocht geven. Ze is zot van boeken, en heeft zich nu blijkbaar tot doel gesteld dat virus nog verder te verspreiden. Dus organiseert ze boekendates. Het opzet is even simpel als fantastisch: via de social media nodigt ze mensen uit in een fijn café, met de vraag hun favoriete boek mee te nemen om daarover te praten met andere liefhebbers. Volgens de Zoon was dit zo ongeveer het meest idiote idee dat hij ooit had gehoord, en zou het zonder twijfel de saaiste date ooit worden. En anders wel de meest nerdy. Want wie wil nu een hele avond over boeken praten. Duhuh!

Over het nerdgehalte van de avond maakte me niet veel zorgen – ik kan daarmee om, ik ben dat gewend, als het ware. Maar omdat ik het idee van al die wildvreemden toch nog een béétje eng vond (ik ben een schijtlijster, inderdaad. Er is een reden waarom ik lees en schrijf en niet pakweg op expeditie naar de Zuidpool vertrek!), zocht en vond ik een bereidwillige collega-leesfanaat die met me meeging. Er bleek een fijn groepje fijne mensen op ons te wachten op het terras van het fijne café. En toen mocht elk op beurt zijn of haar boek voorstellen.

Het was niet nerdy. Het was niet saai. Het was aangenaam, interessant en bij tijden ook gewoon heel plezant. Ik ontmoette interessante jonge mensen die van boeken houden en daar heel zinnige dingen over te zeggen hebben. Ik werd herinnerd aan boeken die ergens op een verre achterbank van mijn geheugen verstopt zaten en leerde nieuwe titels en auteurs kennen. Ik kocht ter plekke een boek en begon er deze morgen in te lezen.
En ik heb veel zin in een volgende Boekendate.

Als u er ook zin in zou hebben: ik kondig hem hier aan. Beloofd.



The Big Draw

Workshops Posted on Wed, August 21, 2013 11:01:38

Het is zo ongeveer al in elk medium aangekondigd, dus dik kans dat u er al van gehoord heeft. The Big Draw is een internationaal tekenfestival, met als simpel hoofddoel: iedereen aan het tekenen krijgen. En daar doe ik aan mee, op zondag 6 oktober in Gent.

Voor u van halve hartaanval doet: geen paniek. Ik ga zelf niet tekenen. En ik ga ook geen tips geven om u beter of mooier of expressiever of wat dan ook te laten tekenen. Ik ken mijn stiel, en tekenen zit daar niet bij.
Wat ik wel ga doen: kinderen helpen om verhalen te schrijven bij tekeningen. In het SMAK, alstublieft. Bij tekeningen van beroemde mensen dus. (Ik heb al eens een keer zoiets gedaan – zie foto hieronder – en dat viel dik mee. Om niet te zeggen: het was Zoeper!) En ondertussen kunnen de ouders geheel gratis het museum bezoeken, van 10u tot 13u.

Zeg nu zelf: geen slechte deal.
Ik zie u dus allen over anderhalve maand in het SMAK?



Gelezen in de maand juli – deel 2

Uitgelezen Posted on Mon, August 19, 2013 15:31:10

Het is
alweer half auguustus, maar deze had u nog van mij tegoed:

Pedro
Páramo
| Juan Rulfo | **** | Een ontdekking! Helaas is er in vertaling
bitter weinig – om niet te zeggen niets anders dan dit – van Rulfo te vinden. En
door de complexe vertelstructuur misschien niet iets te moeilijk in het Spaans.
Maar desalniettemin: dit moet u echt gelezen hebben.

Noora’s dwaling | Gie Bogaert | *** | Een
beklijvende roman, zoals men dit placht te noemen. In het begin niet meteen
meeslepend, maar allengs beter. Gewoon mooi.

Kersenbloed | Floortje Zwigtman | ***
| Young adult. Ik las dit boek voor de tweede keer, omdat ik me voor de tweede
keer had voorgenomen ook eindelijk aan de ‘Groene Bloem’-trilogie te beginnen.
Maar helaas. Aan deze proloog zal het niet liggen, aan mijn leestempo ook niet.
Ik koop gewoon te veel boeken. Maar ooit komt het ervan. Echt!

Vloed | Roderick Six | *** | Een zeer persoonlijke stijl en een intrigerend
verhaal, maar wat mij betreft waren de hoofdpersonages net te onwerkelijk hard
om mijn interesse vast te houden.

De Valeriusmoorden | Paul Kustermans | ** | Tamelijk spannende thriller voor tieners.
Plot is helaas niet helemaal waterdicht.

Zijdeman | Kathleen Vereecken | **** | Young
adult. Ik had hoge verwachtingen bij dit boek, en die werden volledig ingelost.
Spannend verhaal met overtuigende historische tekening. Meer van dat!

Het boek van Ella | Imme Dros &
Harrie Geelen | **** | Voorleesbundel met vijf schitterende Ella-verhalen en
even schitterende illustraties. Check it out!



Impressies van onderaf

Andere dinges Posted on Sat, August 10, 2013 17:01:51

Tijdens elke vakantie – zelfs een
absolute-rust-vakantie, zoals deze zou worden – moet er minstens één
Avontuurlijk Moment ingelast worden. Een dag waarop de Zoons en de Echtgenoot,
en in mindere mate ook de Dochter, zich helemaal kunnen laten gaan, om de
stress van het nietsdoen van zich af te schudden. Ikzelf probeer mij meestal
verre van dat soort leukigheden te houden. Ik heb er geen aanleg voor, vind het
te lastig en te gevaarlijk en bovendien is er meestal geen enkele manier om dat
soort activiteiten met enige elegantie te doorstaan.

Het lijkt trouwens een
ongeschreven wet dat er geen fysieke beperkingen bestaan voor vakantiegangers
die zich enigszins avontuurlijk willen uitleven. Integendeel. Structureel
overgewicht en een totaal gebrek aan behendigheid lijken op het terrein veeleer
een voorwaarde dan een belemmering om de meest gewaagde ondernemingen aan te
vangen.

De Verzamelde Kinders kozen vandaag
voor een hoogteparcours, waarbij je verondersteld wordt met behulp van touwen,
haken en katrollen van de ene gigantische boom naar de andere te zwieren en je
daar bovendien ook nog goed bij te voelen. Van op de begane grond ziet het er
bij tijden behoorlijk grotesk uit. Figuren die in het dagelijkse leven
overduidelijk een zittend bestaan leiden, hijsen zich voor de gelegenheid in
een soort harnas en onderwerpen zich vervolgens geheel vrijwillig aan allerlei
fysieke folteringen. Overgewicht blijkt daarbij niet bevorderlijk voor het
vinden van je persoonlijke zwaartepunt en het behouden van je evenwicht op een
wankel koord meters boven de grond. Maar laat iemand zich daardoor tegenhouden?
Ik dacht het niet.

Opvallend is dat vrouwen hier
doorgaans minder last van hebben. Zij blijven vaker met hun twee voeten op de
grond en beperken zich tot de (broodnodige) aanmoedigingen en troost achteraf.
Bovendien, en dit is uiteindelijk de clou van het hele verhaal, staan zij in
voor de fotografie die het geheel een air van sérieux moet verlenen. Wanneer de
deelnemers uiteindelijk weer op de begane grond komen, hijgend en met trillende
ledematen, is dat het eerste wat gecontroleerd wordt: zijn de foto’s
overtuigend genoeg? Indien niet, dan moet het hele parcours weer van voren af
aan worden hernomen.

Gelukkig blijkt het meestal wel
mee te vallen. De plaatjes zijn voldoende heldhaftig, en van de doorstane
doodsangsten is weinig tot niets te merken.

Het wordt weer fijn opscheppen
bij de collega’s op kantoor straks.



Abri – poëzie

Andere dinges Posted on Fri, August 09, 2013 17:58:59

Het is hier al een paar dagen
iets minder mooi weer. Dat kan gebeuren wanneer je niet naar exotische streken
trekt. Maar ach. Het zwembad is er ook bij minder mooi weer, en er is een ‘abri’: een constructie van metaal en
plexi, die je desgewenst open en dicht kunt schuiven, afhankelijk van de
weersomstandigheden.
Dat klinkt bijzonder onpoëtisch, maar het heeft ook zijn
mooie kanten. Want wanneer het water lekker warm is en verdampt, krijg je dit
soort binnenzicht:

En dan hebt u er de schitterende zwemmerslijven van Zoon en Echtgenoot nog niet bij gezien.
Zei ik al dat ik overweeg om hier te blijven?



Next »